เธอไม่คิด แต่ฉันคิด

พ - (อวดของที่เพิ่งได้มาใหม่)

ช - โอ๊ะ ซื้อ 1 แถม 1 เหรอ?

พ - ใช่แล้วจ้า

ญ - อ้าวเหรอ นึกว่าซื้อของแล้วแถมแม่ค้า

พ - เย้ยยยย แบกไปไหวเหรอ หนักอยู่น้า

ญ - ตัวแค่นี้ จะหนักเท่าไหร่เชียว เบากว่า [ชาย] ตั้งเยอะ

ช - [หญิง] พาดพิงหยั่งงี้ คิดอะไรกับเค้าหรือเปล่าเนี่ย?

ญ - [ชาย] อย่างแกมีอะไรให้คิดย๊ะ ปากหาเรื่องตลอดเนี่ย

ช - 555+

ญ - ๕๕๕

ช - (แต่เราคิดกับเธอหวะ)

Hava Nagila

ปรกติไม่ค่อยชอบ Andre Rieu เท่าไหร่ เพราะเค้าตีความเพลงคลาสสิกไปในแบบที่เอาใจคนส่วนมาก แทนที่จะรักษาต้นฉบับเอาไว้

แต่กับเพลงแบบนี้ เราว่าใช้ได้เลยนะ ^^

ของขวัญวันเกิด

หลายเดือนก่อนไปเดินโรบินสันเล่น ก็เจอของแปลกๆ ที่อยากได้เยอะเลย แต่ไม่มีตังค์ซื้อซักอย่าง เลยสัญญาว่าจะเก็บตังค์ซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองซักชิ้น

วันนี้มีได้ไปโรบินสันอีกที เลยเดินๆ ไล่ดูของที่อยากได้อีกรอบ สุดท้ายก็ตกลงปลงใจ หยิบเจ้านี่กลับบ้านครับ ^__^

ปล.(ประเด็น) วันนี้มีงานวิ่งการกุศลที่โรงเรียน สาวม.ปลายโรงเรียนเราน่ารักมาก >\\\< ♥

ขับรถไปดูหนัง

สืบเนื่องจากวันนี้ จับพลัดจับผลูได้ขับรถถึง 3 คันด้วยกัน!! เลยคิดว่าน่าจะบันทึกถึงมันไว้หน่อย แล้วก็เกิดไอเดียมองย้อนอดีตกลับไปว่า เราขับรถมาแล้วกี่คันนะ? เลยคิดว่าถ้าเขียนถึงมันเป็น blog ธรรมดาๆ คงจะหายาก แถมยังลำบากเวลาจะเพิ่มข้อมูลอีกด้วย เลยตกลงใจว่าจะแยกเรื่องรถที่เคยขับออกมาเป็นหน้าๆ หนึ่งไปเลยละกัน

ปล. (ไม่เกี่ยวกะบล๊อก) The Three Musketeers สนุกมากๆ (หนีไปดูมาคนเดียว - ตอนแรกว่าจะ blog เรื่องนี้ละ แต่ดันลืมคำพูดในหนังไปแล้วอะ TwT)

เล่นเกมกันๆ - GROW CANNON

EYEZMAZE เป็นเว็บเกมที่ผมเป็นแฟนคลับมานานมาก แต่ด้วยหลังๆ มานี้ ภารกิจค่อนข้างรัดตัว ทำให้ไม่ได้กลับไปเล่นเกมน่ารักๆ เหล่านี้เลย วันนี้ว่างๆ เลยกลับไปหาเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอซะนาน แล้วก็เจอเกมน่ารักๆ อย่าง GROW CANNON ครับ ภารกิจของเราคือการปลุกเจ้าขี้เซาให้ตื่นซะที! พร้อมแล้วก็ ลุยกันเลย ^^ (อ๊ะๆ! อย่ารีบดูเฉลยนะคร้าบบ)

!!! Spoiler warning !!!

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] ปิดสวิทช์ ปลูกดอกไม้ เรียกมังกร เปิดสวิทช์ โบกรถไฟ ตบเกรียน กระดูกใหญ่ กระดูกเล็ก รถไฟยักษ์ กระดานลื่น

End of spoiling.

ตอนจบน่ารักมาก!! >////<

เจอรถ Google Street View

วันนี้ตอนกลับบ้าน ไม่ได้ไปทางที่ใช้ประจำ (เพราะไม่ได้เป็นคนขับเอง)
แอร์รถเย็นๆ ข้างนอกฝนตกเบาๆ บรรยากาศกำลังน่านอนเลยทีเดียว
แล้วก็หันไปมองทางขวา... รถ Google Street View ขับผ่านหน้าไป
รีบบอกให้แม่ขับตามอย่างเร็ว แล้วก็หยิบกล้องมาแช๊ะๆๆ



กดชัตเตอร์ไปเป็นสิบแต่ดันใช้ได้อยู่แค่รูปเดียวเองแฮะ เสียดายจัง
แต่มีความสุข ^.^

Je te veux

ถูกใช้ประกอบเกม Binary Land ด้วย!!!



ปล.ตั้งแต่เล่น twitter มา เดี๋ยวนี้ขี้เกียจ blog อะไรยาวๆ แฮะ - -"

อยากทำ อย่างที่ 4 คีย์บอร์ดที่มีไฟบอกภาษา

ช่วงสองสามวันมานี้ มีงานเอกสารให้ได้พิมพ์เยอะมาก
แม้ว่าส่วนตัวแล้วจะพิมพ์สัมผัสพอได้ แต่ก็ติดนิสัยมองคีย์บอร์ดเวลาพิมพ์อยู่ดี
สงสัยเพราะไม่ได้ฝึกอย่างถูกวิธีมาตั้งแต่แรกหละมั้ง แต่ฝึกจากการเล่น MSN เอา
ผลที่ตามมาก็เหมือนที่ทุกคนเจอ คือ พิมพ์กลายเป็นภาษาต่างดาวไปเลย ^^"

จริงๆ จะไปว่าก็ไม่ได้นะ เพราะผิดที่เรา 100% เลยที่ไม่ยอมมองจอ
อีกอย่างนึงคือ มันเป็นสิ่งที่สำคัญมากในชีวิตเรา เพราะทำให้เราได้นามปากกานี้มา

แล้วโซลูชันที่แวบขึ้นมาในหัวตอนนั้นทันทีเลยคือ
ทำไมเราไม่ทำให้เห็นบนคีย์บอร์ดเลยหละ ว่ากำลังพิมพ์ภาษาอะไรอยู่
วิธีทำมันก็มีเยอะนะ คิดออกเยอะมาก
แต่ทีคิดว่าน่าจะเวอร์ก+ง่าย+ประหยัดที่สุด (แต่เข้าใจคนเดียว) คือ ใส่ไฟหัวคีย์บอร์ด
ถ้าคีย์บอร์ดเป็นภาษาอังกฤษ ก็เปิดไฟดวงซ้าย (หรือสีนึง)
พอเปลี่ยนเป็นไทย ก็เปิดไฟด้านขวา (หรือเปลี่ยนสี)

จริงๆ จากโซลูชันนี้ สามารถแตกแขนงออกไปได้เยอะแยะมากเลยนะ
ไว้ถ้าทำแบบนี้ได้สำเร็จแล้ว จะลองเปลี่ยนวิธีการดูต่อไปเรื่อยๆ ละกันนะ
^^

ปล. เนื่องจาก entry นี้ draft มานานเกิน (ตั้งแต่ปลายปี 09 โน่น)
ตอนนี้ทำออกมาคงไม่ต้องใช้ละ เพราะว่าพิมพ์สัมผัสได้เรียบร้อยแล้ว อิอิ
แต่ก็น่าลองเอาไปทำให้คนที่พิมพ์สัมผัสไม่เป็นจริงๆ นะ!!

สวัสดีวันแม่ (ย้อนหลัง)

ขอบคุณ และขอโทษครับ

รักแม่นะครับ

พายุ น้ำท่วม เซ็ง

ยังอยู่ที่เดิม เหมือนเมื่อหลายๆ ปีที่แล้วนั่นแหละ
แปลกจริง บันทึกถึงมันเป็นครั้งที่ 3 อารมณ์คนละอย่างเลยวู้ย

"5:58"

นี่ถ้าเป็นสมัยก่อนคงนึกว่าตื่นได้โดยไม่ต้องพึ่งนาฬิกาปลุก
แต่จริงๆ แล้วคือนั่งเว่นเว้อทั้งๆ ที่เป็นช่วงสอบมาตลอดคืนต่างหาก

ที่นอนไม่หลับคงเป็นเพราะช่วงนี้มีเหตุการณ์เชิงอารมณ์ต่างๆ มากมาย
ซึ่งเราคงไม่แยแสแม้แต่นิดเดียว ถ้าหากเป็นสองสามปีที่แล้วอะนะ
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองเปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
(ให้สังเกตวันต่อวันมันคงไม่เห็น แต่พอทิ้งระยะเป็นปีๆ หละรู้เลย)

ก็ขอแสดงความเสียใจกะคุณเพื่อนด้วย ที่ไปทำพังจนสาวเมินซะได้
สุดท้ายคนที่เป็น mastermind ก็ต้องกลับไปซ่อมแซมให้สินะ

แล้วก็นะ ขอทีเถอะ กล้าๆ พูดความจริงกะตัวเองอีกหน่อยได้มั้ย
อย่าลืมว่าโกหกคนทั้งโลกได้ (ขั้นเทพ!) แต่โกหกตัวเองนั้นไม่มีวัน
ในเมื่อมองทะลุปรุโปร่งแล้วว่าต้องเจ็บ ก็ถอยออกมาแต่เนิ่นๆ เลยเซ่
ไม่ต้องอ้างโน่นนี่นั่นซื้อเวลาหรอก
เพราะสุดท้ายก็เจ็บอยู่ดี!

อะไรทำให้เราเป็นคนอย่างนี้ไปได้เนี่ย???

ยอมรับตรงๆ เลยละกัน ว่าเพราะแม่เป็นหลัก
ตอนเด็กๆ ก็โกหกเก่งพอตัวอยู่ละ (ไม่งั้นก็เจอไม้เรียวไม่เว้นวัน)
พอมาเจอกับเหตุการณ์บ้าบอนั่น โกหกเก่งขึ้นอีก 10 เท่าเลย - -"
เบื่อแล้วโว้ย ไม่เอาแล้วโว้ย
อยากเลิกโกหกให้ได้ซักที
T^T

ยิ่งช่วงนี้เศร้าบ้าบอเป็นพิเศษด้วย
ยิ่งคิดมาก ยิ่งเศร้ามากกว่าเดิมอีก
โอ้ ไอ่ความสงบ สุขุม เยือกเย็นหายไปไหนหมดเนี่ย

ไม่อยากทำตัวเองให้ไร้สาระมากไปกว่านี้อีกแล้ว
เริ่มต้นตั้งแต่นี้เลย! ปั่นจักรยานออกไปหน้าหมู้บ้าน
แล้วก็ถ่ายรูปน้ำท่วมไปฝากพ่อ (ขอมาตั้งแต่เมื่อวานละ)

"9:46"

ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าน้ำจะท่วมหมู่บ้านเราได้
ก็เหมือนกับเรื่องราวในชีวิตหละมั้ง มีเรื่องไม่คาดฝันมาตลอด
ใจนึงก็โหยหาตัวตนเดิมๆ แลดูมีความสุขกว่านี้มากมาย
แต่อีกใจนึง ก็คอยบอกตัวเองว่าชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป

ตั้งสติ แล้วก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุดละกัน
อย่างน้อย จะได้ไม่เสียใจถ้าหันกลับมามอง!