ซ้อม CodeJam

ช่วงนี้ซ้อม CodeJam อยู่ หวังว่าจะได้เสื้อ Google มาใส่เล่น (โดน @lewcpe ยั่วให้อยากแข่ง) เลยว่าจะจดรายระเอียดเอาไว้หน่อย เผื่อว่าใครอยากจะลงเล่นแย่งชิงเสื้อไปด้วย อิอิ

การเขียนโปรแกรมแก้โจทย์:
- ใช้ภาษาอะไรก็ได้ ขอแค่มี compiler เวอร์ชันฟรีให้กรรมการเอาไว้ทดสอบก็พอ (Mathematica อด)
- ส่วน editor/ide จะใช้อะไรก็ได้ อันนี้ฟรีสไตล์เลย
- แต่ระบบคิดคะแนนคือโหลด test case มารันในเครื่องตัวเอง แล้วส่งคำตอบกลับไป ไม่ใช่รันที่ฝั่ง server ปิดบัง test case
- ดังนั้น test case ที่ให้มาก็จะมี time out เพื่อป้องกันการที่เราโหลด test case มาศึกษานั่นเอง
- และเวลาส่งคำตอบ ต้องแนบไฟล์โปรแกรมของเราไปด้วย

คำถามแต่ละข้อ:
- ในหนึ่งคำถาม จะมี test case ให้ 2 ชุด (ง่ายกับโหด)
- อ่านโจทย์ + เขียนโปรแกรมให้เสร็จก่อน แล้วค่อยโหลด test case
- test case ข้อง่ายเมื่อโหลดมาแล้ว มีเวลา 4 นาทีในการหาคำตอบ และส่งข้อมูลกลับไปให้ตรวจ
- ส่งคำตอบผิดไป ทางโน้นจะบอกว่าผิด แต่ยังให้ส่งใหม่ได้เรื่อยๆ จนกว่าเวลา 4 นาทีจะหมด
- ถ้าเวลาหมดก็ต้องโหลด test case ชุดใหม่มาคิด
- เมื่อส่งคำตอบที่ถูกต้องไปแล้ว ถึงจะโหลด test case แบบโหดมาทำได้
- test case โหดให้เวลา 8 นาที แต่จะไม่บอกตอนแข่งว่าถูกหรือผิด แถมคราวนี้เวลาหมดแล้วหมดเลย (ระวังให้ดี)

ในหนึ่งรอบต้องเจอ:
- แต่ละรอบจะมีคำถามให้ 3 ข้อ เรียงจากคะแนนน้อยไปมาก (อาจจะถือว่าเรียงง่ายไปยากด้วย)
- ถ้าคิดว่าทำไม่ทันทั้ง 3 ข้อ ควรเก็บข้อแรก (ง่ายสุด) แล้วข้ามไปเก็บข้อสุดท้ายเลย จะได้คะแนนเยอะกว่าเก็บข้อแรกกับข้อที่สอง
- แต่ถ้าคิดจะทำข้อสุดท้ายด้วยการ recursive - brute force ไม่พึ่ง dynamic programming ทำใจได้เลยว่าผ่านแค่ test case แบบง่ายเท่านั้น
- เพราะฉะนั้น จะเขียน algorithm ธรรมดาเก็บ test case แบบง่ายทั้งหมดก่อน (อย่างรวดเร็ว) แล้วค่อย optimize เพื่อลุย test case โหดก็ได้

รอบที่แข่งขัน:
- รอบ qualification ให้เวลา 24 ชั่วโมง แต่ถ้าจะจริงจังกับเสื้อ ควรทำรอบนี้ให้เสร็จใน 2 ชั่วโมง เพราะคำถามง่ายมาก
- เมื่อผ่าน qualification แล้ว ก็จะพบกับรอบที่ 1 ซึ่งมีให้เลือกเล่น 3 รอบย่อย
- จะแข่งรอบย่อยกี่รอบก็ได้ ขอแค่ผ่านรอบย่อยอันใดอันหนึ่งก็พอแล้ว (เข้ารอบประมาณรอบย่อยละ 1000 คน)
- รอบย่อยของรอบที่ 1 จะเริ่มโหดขึ้นมาบ้างแล้ว ควรเก็บให้ได้อย่างน้อย 2 ข้อเต็มๆ (เวลาแข่งประมาณ 2.5 ชั่วโมง)
- ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็จะได้ผ่านเข้าไปแข่งรอบที่ 2
- รอบนี้จะยากขึ้นมาอีกระดับเลย เก็บได้ข้อนึงเต็มๆ กับอีกข้อที่ผ่านแค่ test case ง่ายก็มีสิทธิ์ได้เสื้อแล้ว
- จะผ่านเข้ารอบที่ 3 ได้ต้องติด 500 อันดับแรก ส่วนถ้าจะหวังเสื้อก็ติด 1000 อันดับแรก

เอาให้ได้ถึงแค่นี้ก่อน ถ้าติดถึงรอบ 3 มหาโหดจริงจะมาเขียนต่อ (ตอนนี้หวังแค่เสื้ออย่างเดียว)

การศึกษาไทย

ออกตัวก่อนว่าผมไม่ได้เรียนสายคอมฯ โดยตรง แต่ด้วยความที่ชอบคอมพิวเตอร์อยู่บ้าง ก็อยู่คลุกคลีกับมันบ่อยๆ

เรียกว่าเป็นความโชคดี (หรือโชคร้ายกันแน่) ของผมเอง ที่ไม่ได้เริ่มจากภาษา C/Java อย่างที่คนเรียนสายนี้มักจะทำกัน แต่ไปเริ่มกับภาษาชั้นสูงเลยอย่าง Python/JavaScript ทำให้ผมไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรกับการศึกษาในมหาวิทยาลัยของสายนี้เท่าไหร่

แถมไอ้ตอนที่ผมเรียนรู้เอง ก็ไม่ได้ค่อยๆ เรียนค่อยๆ สร้าง tool แต่ละอย่างตามที่สอนในห้องอีก อยากได้อะไรก็ถาม Stack Overflow เอาเป็นที่แรก พวก tool ต่างๆ ก็เลยไม่ค่อยได้เขียนเอง import lib เข้ามาใช้เป็นประจำ

มันเลยทำให้ผมโคตรไม่เข้าใจว่า ถ้าจะรับค่าตัวเลข 0-6 แล้วส่งคืนเป็นวันอาทิตย์-เสาร์ ทำไมต้องเขียน if-else เพื่อตรวจเอาเองด้วย ทั้งๆ ที่เราก็มี strptime-strftime เอาไว้ให้ใช้อยู่แล้ว...

แล้วข้อสอบก็ออกให้ตรวจสอบ leap year ผมก็เขียนไปอย่างนี้ (ข้อสอบเป็นภาษาอื่น ไม่ใช่ Python)

def is_leap(year):
    if not year%400 or (year%100 and not year%4):
        return True
    else:
        return False

ปรากฏว่าอาจารย์ไม่ตรวจให้ เพราะผมไม่ได้ใช้ nested-if-else อย่างที่สอนในห้อง!!

---

วันนี้ซ้อมโจทย์ CodeJam เล่นๆ แล้วก็คิดว่า เอ่อ! โจทย์หยั่งงี้แหละ ที่มันควรเอาไปออกเป็นข้อสอบ

แต่พอลองมาดูๆ แล้ว โจทย์มันก็ยากพอควรอยู่เหมือนกัน แถมเวลาสอบแค่ 3 ชั่วโมง (ก็ประมาณเวลาแข่งนั่นแหละ) ถ้าอาจารย์เอาแต่สอนตามหลักสูตรอย่างนี้ นักศึกษาคงทำกันได้อย่างมากก็แค่ข้อเดียว

สรุปแล้ว ผลการสอบของการศึกษาไทยมันบอกแม่งอะไรวะ?

Inception ส้นตีน

(ไม่ได้ด่าหนัง Inception นะครับ) วันนี้เห็นน้อง @srakrn อัพเรื่องตรรกะส้นตีนแล้วคิดถึงที่พี่ @lewcpe เคยเขียนไว้เช่นกัน

ส่วนตัวผมคิดว่ามีอีกอย่างที่แม่งโคตรส้นตีนมากๆ คือเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ อะไรไม่เห็นไปในทางเดียวกับตัวเองต้องปิดกั้น เซนเซอร์ ห้ามแสดงความเห็น แล้วก็แม่งเอาความคิดตัวเองฝังหัวเข้าไป มึงไม่ทำอย่างกูมึงผิด ห้ามเถียง

... ก่อนจะบอกว่าประชาธิปไตยๆ มึงเคยเข้าใจคำว่าสิทธิและเสรีภาพมั้ยวะ?

อีกนานมั้ยกว่าเราจะเรียนรู้ว่า แม้จะไม่เห็นด้วยกับความคิดของอีกฝ่ายเลยแม้ซักนิดเดียว แต่เราก็จะไม่ปิดกั้นห้ามอีกฝั่งทำสิ่งนั้นๆ ตราบใดที่มันไม่ได้ไปขัดแย้งปิดกั้นเสรีภาพของคนอื่นๆ

ส้นตีนเถอะครับ

จะเช็คถูกอะไรกับชีวิตนักหนา

หลายวันก่อนมีเรื่องให้ได้แวะเข้า Windows แล้วก็เจอนี่

ก็ยังสงสัยอยู่ว่า มันจะเช็กถูกอะไรกับชีวิต (กู) นักหนา (วะ) ออกแบบ icon อย่างอื่นไม่เป็นหรือไง?

แต่คิดไปคิดมาก็นั่นแหละ เราจะภูมิใจและมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ โดยที่ไม่ยอมแก้ไขเรื่องผิดให้เป็นเรื่องถูกหรือ?

เพียงแต่บางทีมันก็กดดันไปนะ ถ้าทุกๆ เรื่องมีกฎเกณฑ์ข้อกำหนดตายตัว ว่าเราต้องอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนั้น เพื่อให้ผลลัพท์สุดท้ายออกมาถูกต้องหมด โดยที่ไม่มีดินแดนให้ได้ลองผิดลองถูกบ้างเลย

เล่นกับ Twitter & App Engine

หลายวันก่อนไปกิน Sizzler กับ @CrystalWingHero มา ก็เล่าให้ฟังว่าทำโปรเจคจบกับ @nemopear ในหัวข้อที่จะย่อ twitter ให้สั้นลง (ได้อีก) ฟังแล้วก็น่าสนใจดีครับ scope ค่อนข้างใหญ่มาก คือข้อความที่ถูกส่งเข้าไปในระบบจะถูก encode ด้วยวิธีต่างๆ ตามที่ผู้ใช้เลือก (ย่อแบบธรรมดา, ย่อแบบเกรียน, ฯลฯ) แล้วก็ยิงเข้าไปโพสต์บน twitter สำหรับตัวโปรแกรมนั้นจะเรียกผ่าน API ที่สร้างจาก Google App Engine อีกทอดหนึ่ง แน่นอนว่าโปรเจคเมพๆ อย่างนี้ มีอาจารย์ @pruet เป็นที่ปรึกษาครับ :D

ด้วยความสงสัยของผม เลยหยิบเอา tweepy มาดัดแปลงเล่นนิดหน่อย ผลที่ได้ออกมาก็เป็นอย่างนี้ครับ

hll wrld

— Nattawut Phetmak (@neizod) January 4, 2012

เนื่องจากเสียเวลางมผิดจุดไปเยอะมาก (เยอะเกินไป อ่าน dev.twitter.com ทำไมก็ไม่รู้ อ่าน stackoverflow คงทำเสร็จด้วยเวลาน้อยกว่ากันครึ่งๆ) แถมยังเป็นโปรเจคที่ทำขำๆ จากการหยิบยืมไอเดียเพื่อนมาทดลองเล่นช่วงปีใหม่ว่างๆ อีก ตอนนี้ก็เลยมีแต่ client อย่างเดียวไม่มี API บน App Engine และไม่พัฒนาต่อแล้วครับ (ส่วน code หาดูได้ที่ github เลยครับ)

อ๋อ สุดท้ายนี้ก็สวัสดีปีใหม่ครับ :)

ปี 2011 ของฉัน

ปรกติไม่อินกับงานปีใหม่ แต่คิดไปคิดมา มันก็เป็นโอกาสอันดีเหมือนกันที่จะลง milestone ไว้บ้าง

• ฝึกงาน Blognone - ไม่น่าเชื่อนะ ว่าจะได้ไปลองฝึกงานดู จากคนที่ไม่เคยทำอะไรเป็นมาก่อน ก็ได้เรียนรู้อะไรประหลาดๆ ใหม่ๆ เยอะเลย แล้วก็ฝึกงานผ่านซะด้วยแหละ
• แข่ง HLP Hackathon - อันนี้ก็ไม่น่าเชื่ออีกเหมือนกัน เพราะคนเก่งๆ เค้าก็ลงคัดตัวกันตั้งเยอะ งานนี้โชคดีได้เจอเพื่อนใหม่หลายๆ คนเลย ^^
• พิมพ์สัมผัส - ยากเหมือนกันนะอันนี้ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเล่นเกม The Typing of the Dead ผ่านนะ
• ฟรีสไตล์ Tetris - อันนี้ก็ใช้เวลาซ้อมๆๆ แล้วก็ซ้อมนานมากเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่ได้ไปคาเนกี้ฮอล์ :P
• เรียน Coding Theory - สนุกดี สนุกมาก
• Reunion เพื่อนม.6 - ในที่สุดเพื่อนๆ เราก็จัดงานกันเป็นซักที (รอบก่อนๆ เราต้องตัดเองหมด) แม้จะเป็นการรวมกลุ่มเล็กๆ แต่ก็มีความสุขที่เจอเพื่อนที่ไม่ได้เห็นหน้าเป็นปีเหมือนกันนะ

ถ้าปีหน้าไม่ลืมจะจดใหม่ :)

ปล.ตอนเที่ยงคืนปีใหม่พอดีกำลังขับรถไปซื้อ coke มากิน 555+

เธอไม่คิด แต่ฉันคิด

พ - (อวดของที่เพิ่งได้มาใหม่)

ช - โอ๊ะ ซื้อ 1 แถม 1 เหรอ?

พ - ใช่แล้วจ้า

ญ - อ้าวเหรอ นึกว่าซื้อของแล้วแถมแม่ค้า

พ - เย้ยยยย แบกไปไหวเหรอ หนักอยู่น้า

ญ - ตัวแค่นี้ จะหนักเท่าไหร่เชียว เบากว่า [ชาย] ตั้งเยอะ

ช - [หญิง] พาดพิงหยั่งงี้ คิดอะไรกับเค้าหรือเปล่าเนี่ย?

ญ - [ชาย] อย่างแกมีอะไรให้คิดย๊ะ ปากหาเรื่องตลอดเนี่ย

ช - 555+

ญ - ๕๕๕

ช - (แต่เราคิดกับเธอหวะ)

Hava Nagila

ปรกติไม่ค่อยชอบ Andre Rieu เท่าไหร่ เพราะเค้าตีความเพลงคลาสสิกไปในแบบที่เอาใจคนส่วนมาก แทนที่จะรักษาต้นฉบับเอาไว้

แต่กับเพลงแบบนี้ เราว่าใช้ได้เลยนะ ^^

ของขวัญวันเกิด

หลายเดือนก่อนไปเดินโรบินสันเล่น ก็เจอของแปลกๆ ที่อยากได้เยอะเลย แต่ไม่มีตังค์ซื้อซักอย่าง เลยสัญญาว่าจะเก็บตังค์ซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้ตัวเองซักชิ้น

วันนี้มีได้ไปโรบินสันอีกที เลยเดินๆ ไล่ดูของที่อยากได้อีกรอบ สุดท้ายก็ตกลงปลงใจ หยิบเจ้านี่กลับบ้านครับ ^__^

ปล.(ประเด็น) วันนี้มีงานวิ่งการกุศลที่โรงเรียน สาวม.ปลายโรงเรียนเราน่ารักมาก >\\\< ♥

ขับรถไปดูหนัง

สืบเนื่องจากวันนี้ จับพลัดจับผลูได้ขับรถถึง 3 คันด้วยกัน!! เลยคิดว่าน่าจะบันทึกถึงมันไว้หน่อย แล้วก็เกิดไอเดียมองย้อนอดีตกลับไปว่า เราขับรถมาแล้วกี่คันนะ? เลยคิดว่าถ้าเขียนถึงมันเป็น blog ธรรมดาๆ คงจะหายาก แถมยังลำบากเวลาจะเพิ่มข้อมูลอีกด้วย เลยตกลงใจว่าจะแยกเรื่องรถที่เคยขับออกมาเป็นหน้าๆ หนึ่งไปเลยละกัน

ปล. (ไม่เกี่ยวกะบล๊อก) The Three Musketeers สนุกมากๆ (หนีไปดูมาคนเดียว - ตอนแรกว่าจะ blog เรื่องนี้ละ แต่ดันลืมคำพูดในหนังไปแล้วอะ TwT)